Σχέσεις υπάρξεων αποκλεισμένων σε μια ριζική ιδιωτικότητα: αυτό είναι το μεγάλο θέμα του Παβέζε. Δεν ανατέμνει ωστόσο τις σχέσεις αυτές με τη γαλήνια ή αφ υψηλού ειρωνεία που χαρακτηρίζει την προσέγγιση άλλων σπουδαίων αφοριστικών συγγραφέων, αλλά με το πάθος και με την εμμονή, με τη μανία του πληγωμένου και τσουρουφλισμένου, ο οποίος θέλει να ξέρει τι είναι ότι τον πονά κι από που προέρχεται.