Το έργο του ζωγράφου Συμεών Σαββίδη (Τοκάτη Μικράς Ασίας 1859 - Αθήνα 1927), ενός από τους Έλληνες εκπροσώπους της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου, αποτελεί για τη σύγχρονη Κριτική και την Ιστορία της Τέχνης ένα πεδίο μερικώς διερευνημένο.
Ο "ατίθασος ανατολίτης", όπως τον έχουν χαρακτηρίσει, ο καλλιτέχνης που πολύ νωρίς αμφισβήτησε το αυστηρό ακαδημαϊκό περιβάλλον της Σχολής του Μονάχου και εστίασε τον ενδιαφέρον του στη μελέτη του χρώματος και του φωτός "διά να μαθητεύσει εις το σχολείον της φύσεως", δεν ασχολήθηκε σχεδόν καθόλου με την αρχειοθέτηση του έργου του, επιπλέον, θεωρήθηκε καλλιτέχνης αντιεμπορικός για την εποχή του, γεγονός που καθιστά ακόμη δυσκολότερο τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των έργων του. Ωστόσο, εκείνο που με βεβαιότητα γνωρίζουμε είναι το υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας το οποίο είχε κατακτήσει, τα άψογα σχέδιά του και η χρωματική αρμονία των συνθέσεών του.

Στην παρούσα έκδοση, ο συλλέκτης Σπύρος Κυπριώτης αναζητά το χαμένο νήμα του έργου του Σ. Σαββίδη. Με γραφή άμεση και ενδιαφέρουσα, παρουσιάζει τις ανακαλύψεις του μετά από επίμονη έρευνα, αποκαλύπτοντας κρυμμένες αλήθειες και προσθέτοντας νέα στοιχεία στην Ιστορία της Νεοελληνικής Τέχνης. Μέσα από το οξύ βλέμμα του συγγραφέα, αντικρίζουμε για πρώτη φορά χαμένα έργα του καλλιτέχνη και εντοπίζουμε τις επεμβάσεις του σε έργα άλλων. Με αντιπαραβολές έργων με φωτογραφίες ή γκραβούρες και πλήθος αναφορές στον Τύπο της εποχής, πλούσιο εικονογραφικό υλικό και μια αξιοθαύμαστη εμμονή στη λεπτομέρεια, η εν λόγω έκδοσή ίσως να μη δίνει οριστική λύση στο "αίνιγμα" που ονομάζεται Συμεών Σαββίδης, ωστόσο καλύπτει ορισμένα κενά στο παζλ της πορείας του μεγάλου Πόντιου καλλιτέχνη.