Δωρεάν μεταφορικά για παραγγελίες άνω των 50€
%ce%92%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%b1
Η ΔΙΨΑ ΜΕ ΚΑΙΕΙ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΧΑΝΟΜΑΙ

Η ΔΙΨΑ ΜΕ ΚΑΙΕΙ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΧΑΝΟΜΑΙ

Κωδικός: #BK272584
Εκδόσεις: ΠΑΤΑΚΗΣ
Έτος έκδοσης: 2013
Διαστάσεις: 14 x 21 εκ.
ISBN: 9789601651880
Αριθμός σελίδων: 304

Δείτε την περιγραφή

Προσφορά Αρχική τιμή: 12,64€
greekbooks.gr: 6,32€
Κερδίζετε: 6,32€ (50%)
Διαθεσιμότητα: Κυκλοφορεί. Αποστολή σε 1-2 εργάσιμες ημέρες
Προσθήκη στο καλάθι Προσθήκη στην wish list

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Περιγραφή

Με τον ορφικό στίχο Η δίψα με καίει εμένα και χάνομαι, το νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Λαμπαδαρίδου Πόθου εκτυλίσσεται στους ερημωμένους δρόμους της Αθήνας, αλλά και βαθιά στο μυστήριο της αγάπης.

Ο έρωτας ως πάθος και ως νοσταλγία του πάθους. Ως θυσία και ως τελετουργία σιωπής.

Τα πρόσωπα αναπτύσσουν μια δική τους άμυνα, για να βγουν από το ερειπωμένο παρόν.

Να βρουν τον «αυδήεντα» λίθο, που θα τους δώσει την ομορφιά και το χαμένο ιερό.

Είναι το στίγμα της άλλης αλήθειας που αναζητούν, της άλλης γνώσης, που θα τους χαρίσει την εσωτερική τους απελευθέρωση.

Θραύσματα από μνήμη και όνειρο, από χρόνο που έγινε πληγή, από δίψα που καίει, από αυλάκι ματωμένο στον βάλτο του σκοτωμένου στρατιώτη, από μονοπάτια του λυκόφωτος χαμένα στην ομίχλη.

«Είμαι αθώος, κύριε».

«Ναι, αλλά η αθωότητά σου δεν μπορεί να σε σώσει».

Πλασμένο από τα ακατέργαστα υλικά της οργής και του έρωτα, το μυθιστόρημα περπατάει στις ερεβώδεις, φροϋδικές διαδρομές: από την Ψυχή προς την Ψυχή.

 

«Η δίψα με καίει εμένα και χάνομαι είναι το εικοστό πρώτο μυθιστόρημά μου και αναφέρεται στην προσπάθεια του ηττημένου να βρει το χαμένο του πρόσωπο ή το χαμένο ιερό. Ανιχνεύει τις ερεβώδεις διαδρομές της ψυχής που οδηγούν στις μέσα αλήθειες, στις μέσα πηγές, για να υψώσει μια άμυνα στο ερημωμένο τοπίο». Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου

Κριτικές Πελατών

  • 08/05/2014
    Πασχάλης Πράντζιος
    Η ιστορία ολόκληρου του βιβλίου είναι χτισμένη και προσαρμοσμένη ως προς την εξέλιξη με ένα και μοναδικό σκοπό: να αναδειχθεί η μεταφυσική διάσταση της πραγματικότητας. Θα ήταν λάθος αν σκεφτόμασταν τη διαδοχή των γεγονότων της πλοκής ως μια εξέλιξη της ζωής των ηρώων του έργου και θα πέφταμε έξω αν μπαίναμε στη διαδικασία να προβληματιστούμε εάν το Χ επί παραδείγματι περιστατικό έπρεπε να γίνει έτσι ή αλλιώς. Η συγγραφέας δεν θέλει απλώς να δώσει έμφαση στην εξέλιξη των γεγονότων που συνθέτουν τη ζωή των πρωταγωνιστών, αλλά ακολουθεί έναν άλλο δρόμο παράλληλο μ’ αυτόν που συνηθίζουμε να βλέπουμε, όταν περιγράφουμε ζωές. Η συγγραφέας μας λέει ολοκάθαρα πως ναι μεν υπάρχει αυτό που βλέπουμε και χαρακτηρίζει το φυσικό κόσμο, ωστόσο δίδει τη δυνατότητα στη σκέψη μας να μεταπηδήσει σε μια άλλη θέαση της πραγματικότητας, στο επίπεδο της μεταφυσικής. Κι η Λαμπαδαρίδου - Πόθου μας μεταφέρει με τέτοια μαεστρία στο κοσμικό αυτό επίπεδο, που αφενός μεν μας κόβει την ανάσα την ώρα που διαβάζουμε ορισμένα σημεία, αφετέρου δε μας κατευθύνει να σκεφτούμε -υπό το πρίσμα αυτής της οπτικής- με τρόπο φυσικό και αβίαστο, χωρίς να παριστάνει τον ειδήμονα αυτής της θέασης∙ τουναντίον, μας λέει με σεμνότητα και σεβασμό στους νόμους της φύσης και της ζωής, πως μπορούμε να σκεφτούμε και έτσι. Πως αυτό που δεν βλέπουμε, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει. Πως δεν υπάρχει μονάχα αυτό που βλέπουμε. Τα ερωτήματα που ενδεχομένως μας δημιουργούνται δεν απέχουν από τα κλασικά μεταφυσικά ερωτήματα που απασχολούν τη φιλοσοφία αιώνες. Η μεταφυσική ούτως ή άλλως ως κλάδος της φιλοσοφίας επιδιώκει μία συνολική θεώρηση της πραγματικότητας και επιδιώκει να συλλάβει τη βαθύτερη υφή της, πέρα από τα φυσικά φαινόμενα.
  • 11/02/2014
    ΓΙΟΥΛΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ
    Κλασική σαγηνευτική η γραφή της κας Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου . Σε μεταφέρει ασυναίσθητα και ζεις μαζί με τους ήρωές της πάντα !!! Ελπίζω να συνεχίσει το σπουδαίο συγγραφικό της έργο. Ζηλεύω που δεν είμαι ποιήτρια για να κάνω τον κόσμο να δακρύσει από συγκίνηση και περηφάνια όπως έκανε και η ίδια μέσα από το υπέροχο μυθιστόρημα της αυτό!!! σε κάθε ανάγνωσμα της γεννάει πάντα κάτι το διαφορετικό και πιστεύω αυτό είναι που αγγίζει τον αναγνώστη. Δικαίως έχει την θέση στην οποία βρίσκεται! Συγχαρητήρια!
  • 26/01/2014
    Ρούλα
    Δεν υπήρχε περίπτωση να είναι βιβλίο της κυρίας Λαμπαδαρίδου και να μην είναι εξαιρετικό. Ιστορία ψυχής προς ψυχή όπως λέει και η ίδια στο εξώφυλλό της. Οι ήρωές της ζητούν τη γνώση, που θα τους χαρίσει την εσωτερική τους απελευθέρωση ενώ ταυτόχρονα καυτηριάζουν -με την τέχνη της συγγραφέως- τα κακώς κείμενα της εποχής μας που μας πληγώνουν. Ψάχνουν να βρουν τον "αυδήεντα" λίθο που θα τους δώσει την ομορφιά. Την ομορφιά όμως μας τη χαρίζει η συγγραφέας με το λόγο της, χωρίς περιττές φιοριτούρες και στοιχεία σινερομάντζου. Την ευχαριστούμε πολύ

Γράψτε τη δική σας κριτική